Home » Charley » Archief » Jaar 2011 » Juni 2011

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

yoehoe ouwe reus!!!!!!!!!!!!

polleke31.large.jpg

 

 

 Joh, heb jij echt zo'n hekel aan kammen?? Ik wou dat het vrouwtje mij iedere dag deed borstelen.......vink heerlijk. Maar ja, ik heb dan ook niet van die lange haren. Tja en dat de vrouwtjes niet (meer) naar je kijken, moet je je niet aantrekken hoor. Die zijn gewoon jaloers, als het kon zouden ze groen en geel zien van jaloezie. Ik weet niet of je het weet, maar jij bent wel ff wereldberoemd in blogland hoor (ik ook wel een ietsiepietsie). Mag ik je daarom een kleine raad geven van de ene jeweetwelkater naar de andere jeweetwelkater? Laat mamma Leen maar lekker haar gang gaan met die borsteldinges en zo, kunnen jouw mamma's ook genieten van een zeer gedistinnogwattes heer! Ik denk zo, dat je daar nog niet aan gedacht hebt.

 

Dat je verwend wordt met speciaal eten, is niet meer dan normaal hoor. Als ik ziek ben doet het vrouwtje dat ook. En weet je wat? Als het vrouwtje en het baasje weer eens een poosje van huis zijn (ik mag dat niet!) en ze komen terug, weet je wat ik dan doe??? Net of ik niet lekker in mijn vachtje zit! Joh, moet je het vrouwtje een horen, ze praat de hele tijd tegen mij, ik krijg alle aandacht die ik verdien en heeeeeel veel lekkere hapjes. Moeten ze maar niet weggaan met al die tassen en zo.

 

Nou, kerel, ik hoop dat je je staande houdt bij de dames, ik ga die Belg hier nog ff jennen.

 

Pootje van Polleke en de rest van de bende, enne tot tokkelens maar wieder???

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

char-bos-3.large.jpg

HEB IK DAT WEER?????

Nou Leny die de deur net opendeed, kon nog net op tijd een stapje terugdoen, anders had ik helemaal zo een schollekop gehad met die deur tegen mijn postzegel.

"Claudy kijk eens, bloed en hier is Charley!"  Komen mijn moeders van hun dokters vandaag, kukelt de post net wat reclame in de bus, ik er naar toe natuurlijk, want ik ben niet nieuwsgierig, (maar wil graag alles weten)en omdat ik van boven afkwam van mijn toilet tja toen lekte er wat bloed op een witte enveloppe van mamma Claudy.

(Leny, die is slim hoor, ziet zomaar dat ik thuis was, waar zou ik anders zijn dan in huize Kneuzenberg?") Claudy keek vol schrik naar dat beetje bloed en rende gelijk naar mij, tilde mij op, Leen erbij, hup mijn staart omhoog en naar mijn familiejuwelen gekeken. Die waren er natuurlijk niet meer, die waren aan de rol gegaan die ballen, doch mijn piepie zat verstopt en er hing nog wat bloed aan.

Heb je wel eens twee belegen dames met een rood hoofd door de kamer zien rennen met een kat die zich niet helemaal jofel voelde en eerst richting keuken alwaar mijn mooie achterste verwijderd werd van al dat vieze gedoe, toen Clau gelijk achter dat pc ding waar ik bij Leen altijd zit te tokkelen tegen de wereld en een dierenarts gevonden en gebeld. Ik hoorde het woord "dierenarts"en ben de hele middag vol boosheid op de bank gaan liggen en blijven liggen, niemand die mij van die bank haalt, geen marinier die mij eraf haalt. De oorlog was compleet. Ik had al gehoord dat wij om zeven uur in de avond verwacht werden en mijn bak werd naar beneden gehaald, dekje erin, slijmen erbij en maar zweten die twee.

Ik heb ze laten zweten, alhoewel ik het zielig voor Leny vond, die krijgt al zoveel voor haar kiezen en mamma Clau zit met een schouder die niets meer wil doen omdat er een stuk pees zoek is, of zoiets maar dan anders, dus enige medelijden met de dames mogen jullie wel hebben, maar vergeet mij even niet.

Ik lag daar te lijden, met een lange ij want als ik wilde plassen, man dat deed me toch zeer, leek wel een mens. Eten ging nog hartstikke goed, dus kreeg ik van alles en nog wat, heerlijk toch, maar ik bleef boos, had allang gezien dat die bak er niet voor de show stond want mamma Leen moest de andere dag nog een keer onder dat radioapparaat dat haar ene borst beter probeert te maken en dan zouden we direct daarna naar de hut toerijden, dus de mand was een dag te vroeg naar beneden gehaald. Ik had ze wel door hoor die twee reuze kneuze!!!!!!!!!Ik moest om half zeven mee de mand in, hup naar een dokter, een lange man, hij heet Huup geloof ik, was aardig, zat maar in mijn blaas te knijpen, ik dacht: "Ga lekker door dan krijg je straks een soejang van me!"

Maar uiteindelijk kreeg ik toch een prik in mijn nekkie een antibotanica of zoiets, en druppels tegen de pijn in mijn strot gespoten, dat mochten de dames thuis een paar dagen doen en nog pillen om mijn blaas slap te maken zodat ik pijnloos mijn plasje kon doen. Nou man als ik een broek aan had, had ik echt in mijn broek geplast, maar ik durfde niet omdat het zo een pijn deed, maar naarmate de tijd verstreek werd de pijn minder en ik wilde naar huis, naar mijn eigen bak terwijl die dokter maar zat te tokkelen over " morgenochtend bellend, heeft hij niet geplast, komt hij hier een paar dagen, krijgt hij een roesje ( dronken voeren van dieren mag dat???) en een kateter( zou ik opgevroten worden dan?) Het werdt mij allemaal even teveel hoor. Ineens vond ik alles wel best, in de mand, retour huis en de hele avond lekker bij mamma Claudy op haar heerlijke dijen geslapen, was doodmoe. Die twee maar "Charley, ga nou naar boven, ga lekker plassen!"

Ja hallo als ik nou niet moet, ga ik toch zeker geen pijn lijden omdat jullie mij zonodig willen zien plassen!! Wat een zeikerds zeg!! Hadden ze mij vanavond niet genoeg te pakken gehad???

Uiteindelijk zijn die twee naar bed gegaan en ik pas om 6 uur in de ochtend, zonder pijn een heerlijke plas gedaan, zag wel steeds dan weer Leen dan weer Clau in die bak kijken, die kwamen elkaar wat tegen die nacht, maar niks. Totdat ik Claudy in de ochtend van 6 uur hoorde zeggen "Gelukkig hij heeft geplast, straks de dokter bellen!"

Nu zitten we heerlijk in de hut, heb al diverse plasjes gedaan zonder pijn en ik geniet van mijn tuin, mijn bos en mijn meiden, want mamma Claudy is speciaal naar de grote stad geweest om voor mij speciaal voeding te halen, want alleen brokken, nee dat hoefde ik niet op mijn bijna 18jarige leeftijd...Ach ze hebben zelf geen kids, dus alle liefde krijg ik toebedeeld, ben ik hun erg dankbaar voor, vooral voor het feit dat Lena al maanden mijn vacht niet mag kammen, aangezien zij niet mag bloeden aan haar linkerkant, arm en hand.

Mijn tanden vinden namelijk altijd wel een gaatje om haar een jetser te geven en wat putten van mijn gebit zijn haar deel. Mamma Claudy is een bangerd, die plukt voorzichtig maar die kenau van een Leen is al zo lang de baas die pakt mij gelijk helemaal en met pannelappen of niet, mijn tanden die ik allemaal nog heb, ik knauw echt hoor!!

Niet lief ik weet het, maar je zal maar elke dag geborsteld moeten worden, geen vrouw die naar je kijkt...Wat is het nut dan???Nu mag het even niet van hen beiden, eerst moet ik van de stress bijkomen...Is een goeie, houwe we erin...

Maar af en toe denk ik.....Heb ik dat weer!!!!!!!!!!!!!!!!!

Love and huggies van Charley tha man in tha houzzzeee\

\

©

leny kruis

foto leny kruis

Juni 2011

polleke6.large.jpg

Yo Charley

 

Joh, grote mensen zijn niet te begrijpen voor ons, ze hebben van die grijze cellen, waar ze van alles mee kunnen doen, alleen niet op zijn 'kats' mee denken.

 

Ik heb ook een geprobeerd een wereldreis te maken hiero, maar het vrouwtje vond dat maar niks en heeft me geverteld dat ik dat never nooit nie meer mag doen. Zoals je weet ben ik een zeer gehoorzame je weet wel kater (ahum) dus doe ik dat ook nie meer, tenminste niet als het vrouwtje thuis is.

 

Jammer is wel dat wij hier geen kleedjes hebben om lekker mee te glijden, ja eentje in de woonkamert, maar daar heeft het vrouwtje een tafel opgezet, dus dat gaat nie lukken!

Staat tegenover dat ik wel de tuin in mag en gewoon bij buuf op bezoek ga. Mag ook niet echt, het vrouwtje weet het toch lekker niet. Niet verder vertellen hoor.

 

En nog eens wat! Ik sta hiero bekend om mijn streken en avonturen, maar hebbie al gelezen wat het vrouwtje op haar site heeft gezet??? Heeft ze er exgepres niet bijgeschreven wie het is, maar ik zeg je met mijn pootje op mijn kattenhartje dat ik het NIET ben geweest. Het is maar dat de wereld het weet.

 

Nou, gozerd, ik ga er weer als speer vandoor, mijn eten staat te wachten

 

Pootje van Polleke en de rest van de bende

 

ps. geef je je twee mamma's een dikke knuff??

 

©Loes Ruyten

©foto Loes Ruyten