Home » Charley » Archief » Jaar 2016 » Mei 2016

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

  1.  Charley ziet een spook.

 

Weet je nog, in het vorige verhaal ( zie Maartl 2016 ) die zwarte schim in die abdij? Nou, als hij van de schrik bekomen is sluipt Charley achter de zwarte schim aan totdat de schim ineens stokstijf blijft staan. Het schimhoofd wordt iets opzij gedraaid en fluistert met een voorpoot voor zijn mond: “Ssst, hier naar binnen.”

Bibberend stuift Charley door de deur naar binnen waarna de schim de deur zachtjes knerpend sluit. De schim doet langzaam zijn kap af en nu wordt Charley alles in één klap duidelijk: Daar staat Harry! Jahhhh …..

 

Van vreugde springen ze elkaar in de voorpootjes en zijn zo blij dat ze elkaar weer terug zien. “Wat ben ik blij jou weer te zien hier.” Miauwt Charley maar Harry doet zijn voorpootje weer voor zijn mond en maant hem om vooral zachtjes te doen.

“Sssst … dat ze ons niet horen hier. Ga jij nu naar je kamer dan kom ik ook zo. Kunnen we rustig praten daar.” Harry floept achter een kast en weg is hij. Charley gaat zachtjes terug naar zijn kamer en wacht.

 

Niet veel later gaat de balkondeur knerpend open en Harry verschijnt. Ze besluiten eerst te gaan slapen, Charley in zijn eigen vieze Rommelhemel bed en Harry op een bankje. Ze fluisteren naar elkaar en kunnen maar moeilijk in slaap komen. Harry vindt het veel te warm. Hij pakt zijn schoen en gooit hem richting raam. Meteen is er glasgerinkel te horen en Harry snuift zijn longen vol frisse lucht waarna ze allebei in een diepe dromenlandslaap vallen.

 

’s Morgens staat Charley als eerste op. Hij loopt naar de wasbak en kijkt in de spiegel. Maar er is geen spiegel. Er ligt wel een schoen van Harry in de wasbak en glassplinters op de grond. Het buitenraam is echter hermetisch gesloten; en vooral heel.

 

Hoe deze chaotische ochtend het begin van de nieuwe dag inluidt horen jullie de volgende keer.

 

©Charley.

katmetvleugelsdankjewel.gif