Home » Blogs » Archief » Jaar 2013 » Oktober 2013

 

KRANT VAN MEPPEL EN DE VERKEERDE TEKSTEN..

 

Nou snap ik dat veel berichten in kranten en tijdschriften totaal verkeerd overkomen. De journalist luistert niet of geeft er een eigen romantische draai aan. Moet hij of zij zelf weten, maar als ik die dingen niet gezegd heb valt het soms verkeerd. Bij mij nu helemaal, al sta ik dan in de krant van Meppel ( vervolg komt, vrouwlief moet even scannen en plakken en knippen en weet ik hoe het moet) dan lees je dat ik mijn 12 jarig zusje ( had ik die dan?) opgevoed heb na het verliezen van mijn moeder aan borstkanker. Ik vertelde de journalist in een amicaal gesprek dat ik een zus had die overleed en voor die tijd had zij al een dochter die door mijn moeder en mijzelf werdt opgevoed, ook omdat ik beneden hen woonde. Mijn jongste zus was 3 jaar jonger dan ik, leeft helaas niet meer, maar die zou in een deuk gelegen hebben. 

Lees ik ook nog eens dat ik een dichtbundel in eigen beheer heb uitgegeven, ik heb geen geen te makke, zou ik dan een boek zelf uitgeven? Ik wilde dat ik de centen er voor had. Maar omdat hij zelf ooit voor zijn zoon een boek uit eigen zak had betaald heeft hij dit maar aan mij toebedeeld, de lieverd. Als de belasting langs komt stuur ik ze wel even door naar Meppel. Zo zijn er altijd stukjes die niet kloppen in een interview. Gelukkig heb ik de mazzel dat de meesten van hen mij beloven en ook doen, eerst even sturen ter beoordeling en of het klopt en dan pas in de krant. Deze journalist beloofde mij een pdf te sturen zodat ik het gelijk op de site kon zetten. Na drie weken zelf maar gebeld. Gisteren lag de krant in de bus, was inmiddels al drie weken oud bericht. Dus blijven leuren met je boek. Tot vervelens toe. Maar hou het dan wel bij de waarheid en vul niet je eigen teksten in die ik niet gezegd heb.

Ik maak me daar niet eens meer kwaad over, ik sta in de krant voor het kwf en daar gaat het om, alleen om het boek en de kankerpatienten die even een steun in de rug nodig hebben.

Zo, nu de storm is gezakt en de bomen weer geruimd kunnen worden, de mensen weer genoeg brandhout voor de open haard hebben, kunnen ze nu gaan zagen.

De volgende maand zit er weer aan te komen, een dure maand voor veel mensen met kids, maar ach, die ene maand, gooi los. De rijke zakkenvullers doen het elke dag, waarom wij niet eens per jaar een maand lekker los en lekker in het rood gaan?

04gekke-bek-smyley.large.gif

KRANT VAN HOOGEVEEN

 

 

Leny Kruis probeert alles om te zetten in iets positiefs. Foto: Gerrit Boer

‘Ik heb genoeg voor mijn kiezen gehad’

 tags autobiografieborstkankerkankerLeny KruisziekteZuidwolde

ZUIDWOLDE/ZWOLLE – De maand oktober is de maand van de borstkanker. Het is volgens Leny Kruis belangrijk om stil te staan bij deze ziekte en het onderzoek hiernaar te bevorderen.

Haar eerste vorm van kanker kreeg ze op haar vierentwintigste, schildklierkanker. Kruis vertelt: “Mijn tweede keer was op 58-jarige leeftijd, borstkanker met uitzaaiingen.”

Leny Kruis heeft tijdens de eerste twee jaar van haar ziekte een autobiografie geschreven: Dit Moet ik Kwijt. Haar boek is in juni van dit jaar verschenen.

“Ik heb het geschreven als steun voor hen die nog een lange weg te gaan hebben. Dit boek is mijn geestelijke opruiming geworden voor mijn ziekte die ik nog altijd bij mij draag en waar ik nog elke dag mee geconfronteerd wordt aan alle kanten.”

Autobiografie

“De eerste operatie was een dag na de kerst in 2010. De tweede was in de eerste week van januari in 2011. Daarna moest ik de chemo’s ondergaan. Ik kreeg verkeerde bijverschijnselen, die mij nog achtenveertig uur te leven gaven. Toen kwamen bestralingen van twee minuten, achtentwintig dagen achter elkaar. Gevolg was wel derde graads verbrandingen.”

“En binnenkort moet ik voor een pre-operatief onderzoek naar de narcotiseur in de Isalakliniek, omdat er op mijn ene eierstok een gezwel-cyste zit van zeven centimeter en in mijn baarmoeder zit een vleesboom van vijf centimeter. Als dat een vleesboom is. Maar die gaan er alle drie zeker uit. Ik vind dat ik nou wel genoeg voor mijn kiezen heb gehad.”

Leny Kruis komt uit Zwolle. Samen met haar vrouw woont ze voornamelijk in een klein chaletje midden in de bossen van Zuidwolde. “Ik kan hier helemaal tot mezelf komen, heerlijk die rust. Eigenlijk is dit ons tweede huis geworden. We hebben hier zelfs een eigen huisarts, apotheek en therapeut. Ik voel me hier ook heerlijk thuis. Drenthe is een heerlijk, rustig, en vriendelijke omgeving voor stresskippen, zoals ik ben.”

Positieve kijk

Ze probeert desondanks alles positief te blijven. “Soms baal ik wel dat ik ook mijn negatieve kant niet in de hand heb, maar dan haal ik snel weer de positieve kanten van het leven naar mij toe. Omdat ik nog mag leven, ondanks de lijdensweg die ik helaas heb moeten ervaren na de operatie. Maar alles is weer goed gekomen. Mag ik hopen.”

Dit Moet Ik Kwijt is volgens haar ook voor mensen die iemand kennen met deze zieke, of een geliefde, of zomaar iemand in je omgeving. “Deze sluipmoordenaar is een hels doodvonnis maar kun je zelf ook omzetten in positief het leven weer oppakken, want kanker heb je toch al. Garantie tot aan de deur. Hopelijk is dit boek een opsteker voor hen die misschien vandaag of over een week die enge boodschap krijgen: U hebt Kanker. Laat de moed en laat je hoofd niet zakken, je bent zeker niet alleen. Samen hebben wij kanker.”

Dit boek is verkrijgbaar bij de uitgeverij Schrijverspunt.


aaalle-katten-verzamelen.large.jpg

Wij missen hem nog steeds!

 

Ik krijg nog steeds post voor CHARLEY en als ik die mensen dan schrijf dat hij al vanaf 2 juli 2013 overleden is dan zijn ze gelukkig blij met de verhalen die Prof.Peet en Loes en ik bij elkaar harken om hem toch zijn plaatsje te laten behouden in ons team.

Hij was een rare, karaktervolle kater die sprak met zijn gezicht, af en toe danig bazig kon zijn, altijd zijn zin kreeg, maar wij kregen er zoveel liefde voor terug, Dan zul je mij niet horen klagen.

Nog elke dag is het een gemis. Dus de verhalen die wij sturen vanuit de hemel ons toegezonden zijn een verademing en een humorvolle uiteenzetting hoe het daar wel niet aan toegaat. Want wat weten wij nou van de hemel. Charley zal ons dat wel even komen vertellen hoor.

Gelukkig maar. Gelukkig dat zijn fans zijn blijven komen lezen, gelukkig dat men zijn boek toch nog aanschaft. Deel twee gooi ik op de smackbox en gaat niet naar de uitgeverij, want dat voelt bij mij als lijkenpikkerij over de rug van hem die ik zo liefhad. Onze eigenste kerel in een huis met vrouwen en alleen vrouwen.

We hebben zelfs de woonkamer een beetje aangepast, de spullen waar eerst de spullen van Charley stonden hebben we weggehaald en/of verplaatst, zodat ik niet steeds kijk naar zijn plekje, waar hij altijd lag, of stond te eten of wat dan ook. Vergeten doen wij hem toch niet die mesjoggene. Ben blij dat ik zoveel foto's van hem heb. Nou is ons wereldje al klein, mijn vrouw, de kat en ik zei de gek, Soms komt er visite, maar niet altijd maak ik foto's en die foto;s die ik maak blijven dan in de privéhoek.

Nou jullie zijn weer even op de hoogte van het reilen en zeilen van onze kneuzenfabriek, maar nogmaals.

WE MISSEN CHARLEY NOG ELKE DAG.....

nokke-naahh.large.jpg

HALLO OKTOBER, HALLO HERFST!

 

Hoewel het nog overal groen is, is de herfst al in geuren behalve de kleuren aanwezig. Nu de gelardeerde herfstkleuren nog, de temperaturen zijn nog te doen, dus eigenlijk is de gehele natuur van slag.

Lekker toch al die satellieten in de lucht, die verpesten de gehele aardbol.

De dieren krijgen geen genoeg ruimte om zich te ontwikkelen, deze zomer haast geen mug gezien en die ik gezien heb waren zo groot, zodat ik eerst dacht dat ze bestraald waren met radioactiviteit.

Weinig vlinders, weinig wespen.

blauwevlinder.large.jpg
wesp-met-rode-ogen-gif.large.gif

Over spinnen maar niet te spreken, gelukkig ook weinig, maar die ik zag waren nogal van de groterige. De hele natuur gaat naar de k.l.o.t.e.

Gewoon omdat wij zoveel telefoontjes moeten hebben, gadgets en al die ongein meer, bellen is geen optie meer, praten kan men straks niet meer want alles gaat via de foon of de pc....Communicatie? Luister eens naar de jeugd, normaal lullen kunnen ze niet eens, of ik kom van een andere planeet, dat zou ook nog kunnen.

Zo ik heb mijn begin van de maand weer even gebroken, wordt zeker vervolgd, maar nu even niet, straks een interview met de Meppeler krant en vanmiddag de Hoogeveense krant. Dit alles naar aanleiding van mijn nieuwste boek....

Toch een beetje serveus hoor....altijd spannend wat ze over je gaan schrijven...

Groet en fijn weekend van leny

Oktober 2013