Home » Gedichten » Archief » Jaar 2011 » Mei 2011

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

GEBOORTE

knop-van-camellia1.large.jpg
de tijd is aangekomen
de zon doet sterk zijn werk
de kracht van het persen
is het enige dat ik merk
als de knop gaat beginnen
met het te winnen
van het binnenblijven
zij wil eruit
zich laten zien
hoe mooi rood
rood mag en kan zijn
als bloem een genoegen
om te genieten
en voor de bij en hommel
een genot om van te
snoepen voor den drommel.
nog even en de geboorte is daar
waar de zon zijn werk heeft gedaan
en de natuur de rest
gewoon heeft laten
gaan.
©
leny kruis

```````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

 

JOZEF

Jozef liep eens langs de hoeren
Had wel zin in een lekkere meid. 
Liep langs de ramen te loeren, 
En vond het nu weer tijd,

Om zich als man te laten gelden, 
Ja hij had toch weer zo'n zin. 
Dus toen hij bij zwarte Riet aanbelde, 
Riep zij "Hé Jozef, kom erin."

Met wat zachte muziek, lekker licht, 
Deed Riet de gordijnen dicht, 
Kleedde zich langzaam voor hem uit, 
En zei tot Jozef, "laat die broek maar zakken 
Laat zien die lekkere fluit."

Jozef keek ietwat beschamend om zich heen, 
Verlegen haast srak hij tot Riet, 
"Hij werkt niet echt zoals je ziet" . 
Maar Riet een vrouwe van de aardbol, 
Sprak tot Jozef heel relaxt, 
"Ga nou maar liggen, jij krijgt sex

"Ik maak je helemaal dol", 
Jozef liggend op het bed, 
Genoot van al die dolle pret,

Die Riet hem bood voor weinig geld. 
Hij had stiekem op de klok gekeken, 
En was drie rondjes verder, 
Dan de tijd, die snel was verstreken.

Riet, kapot en moe, van al dat sexgedoe. 
Vroeg "mag ik nou ook even genieten, 
Jij blijft maar kogels afschieten!"

"Nee, sprak Jozef toen kordaat. 
Het wordt voor mij nu tijd, 
Dat ik eens op huis aangaat!"

Het moraal van dit gedicht, 
Is dat de egoist op huis aan gaat, 
Jozef heeft een gezin gesticht, 
Maar laat zijne kwakkie, 
Op de straat.

©

leny kruis

```````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

STORM IN WOORDEN
 
als de stilte voor de storm
kwamen de woorden
als een vulkaan
uit jouw mond
ik kende jou niet meer
 
als de stilte voor de storm
waren de woorden
met zoveel pijn
gesproken
dat ik jou
niet meer
herkende
 
een vreemde waar ik
al jaren naast lag te
slapen
maar een vreemde
zegt niet zulke soort
verwijten
die nergens op slaan
omdat je niets te
verwijten hebt
ben je maar aan
de leugens
gegaan
 
een vreemde stilte
was na die storm
van woorden
gaan liggen
 
en ik
ik ben zelfs niet meer
bij jou gekomen
om je te vertellen
dat de storm in mij
is verzwolgen door
jouw pijnlijke woorden
 
al jaren ging het mis
al jaren waren
wij al niet meer samen één
 
 
al jaren was er de stilte
voor de storm
eindelijk los zou barsten
 
maar toch
het moment
was voor mij
een verrassing
©
©leny kruis
foto  leny kruis

Mei 2011

ZOMAAR



OORDEEL

welk mens zou mij beoordelen
op mijn aard en gevoel
als ik niet meer mag zeggen
wat ik bedoel
wat ik wil zeggen
wat ik wil verwoorden
voordat een ander
die mij niet begrijpt
mijn woorden zal
vermoorden?

----------------------------------------------------©LK
LAAT MIJ

laat mijn liefde toch eens groeien
tot een hoogte niet te grijpen
zodat mijn allerliefste liefde
mij nooit meer wakker
hoeft te knijpen
het is
echt.

droom je dromen leef je leven
laat een ieder zijn gang toch gaan
wat is er mooier dan een gegeven
dat God zijn best heeft gedaan
door jouw leven te geven
dat je altijd al wilde
leven.
-----------------------------------------©LK
STILL FAKE IT

spot niet met mijn hartklop
spot niet met mijn liefde
spot niet met mijn tranen
spot niet met mijn levensvreugd

ik spot ook niet met de jouwe
al weet ik dat jij nooit
heb gedeugd
dus spot met datgene dat jezelf
denkt goed te doen

je bent al fout genoeg bezig
door mij te bespotten
en te bespuwen van de gal
die je niet kwijt kunt van de jaloezie

dat toont alleen maar aan dat ik
hier te maken heb met een
ondier
een kwal.
irritaties steeds maar weer
geven mij de angst van de teneur
dat ik steeds elke keer
de verkeerde drempel overstap

en daardoor ook de verkeerde deur
is er geen bel om te vragen
of dit het goede huis is
van vrede en geluk
zodat ik alles wat ik opbouw
niet zie breken

want alles om jou heen
gaat stuk
en mij
mij neem je mee
in jouw ongeluk
loop mijn huis maar voorbij
voordat ik mijzelf weer in
de vingers snij.
-----------------------------------------------©LK