Home » Korte Verhalen » Archief » Jaar 2012 » Juli 2012

VAKANTIEREISJE.

 

 

 

Het echtpaar zat chagrijnig voor zich uit te kijken, de vrouw had een landkaart op haar schoot en haar vinger wees doelloos richting Parijs.
De man stak een sigaret op en trok een beetje nijdig de asbak uit ''Weet je al welke afslag we moeten hebben?" vroeg de man ongeduldig.

''Nee Kees, maar als je even wacht zoek ik het voor je op, waar is het Franse woordenboek?''


 ''Weet ik dat, jij had het net nog in je handen!"
De toon werd ongeduldiger. De vrouw keek haar man van opzij aan en bedacht dat ze hem op dit moment zijn keel wel dicht kon knijpen. De man beantwoorde de blik en bedacht dat hij haar beter uit de auto kon sodemieteren. 
Wat een reis was dit zeg. Alles ging mis, bij België begon het gezeur al, beiden spraken of lazen geen Frans en in plaats van de afslag Frankrijk kwamen ze midden in Antwerpen terecht. De zon scheen onbarmhartig in de auto, het humeur van beiden steeg naar een kookpunt.


 ''Een leuk begin van onze vakantie, je leest de kaart nou al verkeerd, ik denk dat we over tien dagen wel in Spanje zijn, kan ik gelijk terug rijden naar huis, want dan zit mijn vakantie erop.”
Zijn toon was spottend."


 ''Ach vent zeur toch niet zo, we hebben alle tijd, het is vakantie hoor.”

 De reis ging zwijgend verder. Maar de ellende was thuis al begonnen, ze waren nog geen uur onderweg richting de Belgische grens, toen moeder de vrouw erachter kwam dat zij de huissleutel vergeten was aan de buurvrouw te geven.


Hup weer retour huis, sleutel afgegeven en dus weer op weg. Toen sloeg de irritatie al toe. 
''Dat is toch het eerste waar je aan denkt, de sleutel, het gas, de post, planten.”

''Ja, en jij vergeet nooit wat zeker.”
Nijdig keek de vrouw naar buiten, haar humeur had een grote deuk opgelopen, de vakantie was begonnen. Maar niet zoals ze had gehoopt. Na al die jaren van vadertje moedertje spelen, waren ze voor het eerst samen op vakantie gegaan.
Geen kinderen om zich heen, gewoon lekker met z'n tweetjes.
Aan het gezicht van beiden kon je zien, dat dit niet echt een goede ingeving was geweest.


 ''Waar zitten we nou?, vroeg de man, om de stemming weer een beetje op het normale niveau te krijgen.
''We zitten in de auto", zei ze kribbig.

 ''Nee trut, ik bedoel zitten we in de goede richting van de Franse grens, of niet?

 ''Ja, je zit goed, dit is richting Lyon, je ziet die borden toch wel!" En de toon was gezet.
''Ik moet toch op de weg letten, denk je dat ik alle borden dan kan lezen?"

 ''Kan jij lezen dan?”

 De vrouw had ineens geen zin meer om aardig te doen tegen haar man, ze had last van de warmte, last van de stilte die steeds maar tussen hen viel.

De man keek boos naar zijn vrouw en gaf zijn stuur een draai naar de rechterkant, een parkeerhaven in. Hij had het wel gehad, hij was het zat. De auto stopte, hij gooide ongeduldig zijn sigaret uit het raampje en pakte venijnig de kaart uit haar handen.

 ''Geef hier, laat eens kijken,we zitten hier bij Lyon dan moeten we....'' Er werd op het autodak geklopt.


Beiden schrokken en keken tegelijk opzij. Een motoragent. Ook dat nog.

 ''Allo, bonjour'' sprak de agent vriendelijk.

"Hallo, bonsjoer, messjeu'' zeiden ze beiden in koor.

"Ne pas de fransee" sprak Kees in de hoop dat de agent hem begreep. Deze knikte en ging in het Engels verder.


''You lost something.”

“ Wat zegt ie Kees, moet ie een ring?”

"Hou je kanis effe, laat mij maar" en draaide zich weer naar meneer agent.

“Wat doe joe meen mister'' probeerde Kees.

 ''Do you smoke?”
Aha, Kees begreep hem en knikte lachend naar de agent.

 ''Yes lekker I want wel een sigare."

“ Well, here's your's.”


 En de agent gaf hem het weggegooide peukje.

 ''Wat moet jij nou met die peuk.”

 Bij Kees viel het kwartje, met een rood gelaat pakte hij het peukje, en kreeg gelijk de al reeds uitgeschreven bon van de agent.
''Don't do that please, it's against the law here in France."

 En met een hoofdknik liet hij de twee verbaasd achter in de auto.

 ''Lekker dan, een bekeuring omdat ik me peuk weggooide, gaat lekker zo.” Boos startte hij de auto. 


Zijn vrouw had ineens een grote glimlach op het gelaat en keek haar man liefdevol aan.

''Hé Kees dit is nu wel een goed moment.”

''Wat nou weer.”

"Nou, om te stoppen met roken.” En verliefd streek zij hem over zijn bezwete wang.


Juli 2012