Home » Korte Verhalen » Archief » Jaar 2013 » Februari 2013

DE MUIS

Ik wil het hier even over de opmars van de muizen hebben. Nee niet die diertjes die mensen het leven en het hart zuur kunnen maken, maar de muizen die men nodig heeft om een pc te kunnen bedienen.

Ik kom nog uit een tijd, toen bestond de muis nog niet eens, toen deden we alles met die vier pijltjes, en man wat ging dat snel. Die achterlijk muizen van tegenwoordig. Sorry, maar wij hebben bijvoorbeeld al een derde muis in huis.

De eerste was er een met zo’n wieltje, niet goed voor de pols. What’s new? De tweede was er een met laser, zonder draadje.

Ik dacht, makkelijk, loop ik effe naar de keuken met die muis en ga rustig door met mijn dingetjes doen op de pc..NEEEEEEE!!!! Dat klutding werkte heel anders, je moest wél voor je scherm blijven hangen. Ik zag de logica dus niet van die draadloosheid in, maar goed ik ben dan ook geen nerd. Toen bedacht vrouwkelief dat een trackbal ( ik trek me het leplazerus, komt niets uit) .

Maar da’s dus een muis, met een balletje aan de bovenkant, en daar doe je alles mee. Ik ben verdorie steeds mijn pijltje kwijt. Vrouwlief zegt "schatje alles went" Ja me zuster alles went, behalve een vent. Ik blijf het een pokke ding vinden.

Dus heb ik even via internet gezocht wat nou de redelijkste muizen zijn die in de handel verkrijgbaar een redelijk behandelbaar lijken….Was ik daar dus maar nooit aan begonnen, want nou begin in deze trackballmouse nog leuk te vinden….

Dit is bijvoorbeeld een muis voor sexverslaafden, of een echtpaar die een sexsite hebben. Ik noem dit dus de Wipmuis

 

Wipmuis

Dan hebben we hier nog de muis voor de mannen, juist alleen voor de mannen is mij niet duidelijk, want er zijn genoeg vrouwen die ook hier voor kiezen, al is het in de minderheid, maar toch, liever deze als bovenstaande……

 

Muis_voor_mannen

Dan hebben we nog de Machomuis, dus da’s echt alleen een mannenmuis!

 

Mannenmuis

Dan hebben we nog de muizenval, die gebruiken mannen voor het geval hun vrouw stiekum op de pc wil, om te kijken wat manlief uitgevreten heeft op de pc….En da’s niet altijd netjes.

 

Muizenval

En als laatste wil ik u niet onthouden, maar die is echt niet meer van deze tijd, de vrouwenmuis, de muis die diverse functies behelst, ter ere van den man die nog altijd denkt dat de vrouw achter het aanrecht hoort. Maar eerlijk gezegd, vond ik deze ook wel de beste oplossing voor het strijkprobleem wat in veel huishoudens altijd een discussiepunt is. Want met deze muis kan ook de man eens weten wat een vrouw moet ondergaan.

 

Vrouwenmuis

 

Het verhaal van het konijn versus de eekhoorn

http://plzcdn.com/ZillaIMG/88b699fc80c5425f41193b19346eb08a_medium.jpg


Dit is zeker geen sprookje maar was bijna een aanleiding om de scheidingspapieren in te vullen voor vrouwlief en ondergetekende.
Wat was nu het geval? Verleden jaar was er een mol hier op ons grasveld heerlijk aan de rol gegaan, overal molshopen en vrouwlief wanhopig, ik daarentegen vond die lieve snuit wel leuk wanneer hij/zij boven de grond uitkwam.
Dat ik later af en toe mijn nek brak over de zachte plekken op het grasveld en de daarbij behorende vloeken zal ik hier maar weglaten i.v.m. censuur.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/5f6397eb9e13d8c28b36845e6212991c_medium.jpg

Uiteindelijk een stok gekocht met geluid die je in een molshoop moet rammen en door dat geluid gaat de mol een eindje verder fietsen. Gelukkig is dat gebeurd. Het grasveld van vrouwlief is haar alles, zo niet van onze kater die het bewaakt alsof het zijn kattenbak is.

Dit jaar zaten er overal kleine stukken los gras die overal en nergens naar toe gesmeten waren, dus geen mol.
“Dat zal het boskonijn geweest zijn, als die een hol maakt zijn de rapen gaar!”was het commentaar van vrouwlief. Bij regelmaat jaagde zij het boskonijntje ook weg wanneer zij het zag lopen op het veld. Ik miste dit steeds. Zij werd kwader en kwader op die kleine maar ik vind alle dieren lief dus gewoon die stukjes gras teruggelegd op de plekken en geen mens die er wat van zag.
http://plzcdn.com/ZillaIMG/0b6a5e58337fd0a9ee0022a81a12d0fc_medium.jpg
Behalve vrouwlief, die had alweer nachtmerries van honderden konijnen op ons veld, want voor je het wist had je ze zomaar zei ze vol woede in haar stem.

“Potverdrietjes, zit hij er weer!’riep vrouwlief toen wij gewoon gezellig televisie aan het kijken waren. Zij vloekt hierbij, bovenstaande is haar ergste vloek, even ter verduidelijking. Ik zag natuurlijk niets en Claudy gaf een ram op het raam en weg was het konijn.
http://plzcdn.com/ZillaIMG/e595318a6d4626cd230b4b037a919df8_medium.jpg

Totdat ik van de week op een vroege morgen bezig was met mijn suiker te meten en te prikken en medicatie, het gewone ochtendritueel.
Zie ik daar ineens, jawel Eekie, mijn eigenste eekhoorn die met zijn familie in een boom verderop woont. Ik bekeek eens wat hij deed, vergat even mijn gezondheidsritueel en pakte snel mijn camera. 
Het bewijs was geleverd, Eekie was bezig om hele pollen gras in zijn melik te proppen en dit te gebruiken voor de aankomende bevalling. Hij is normaal als een speer zo snel weg als ik mijn camera pak, maar ik was zo slim om heel stil naar het raam te sluipen, languit tegen de kachel te vallen met mijn kinnebak en de lens op de juiste hoogte gekregen om de bewijslast voor het konijn vast te leggen. 
http://plzcdn.com/ZillaIMG/ad6c4a2fbe3ad1f408e8508ce2a72158_medium.jpg
Snel maakte ik de een na de andere foto voordat hij weg was, hij verplaatste zich steeds met een snelheid van een raket, maar stopte weer bij het sterrenmos, dat Claudy aan de rand van haar eigen bostuin had aangelegd. Daar ging hij nog even op zijn gemak de lege gaatjes in zijn wang vullen en ik bleef maar knippen. Eekie had genoeg en peerde de boom in, voldaan en met gratis bekleding voor hun huisje.

In de middag zit ik gewoon heerlijk naar buiten te kijken, de regen was even gestopt, zie ik ineens ons boskonijn heerlijk van het gras eten. Mijn idee om een geit te nemen voor het gras was ineens niet meer nodig, want ons boskonijn zat heerlijk overal en nergens op zijn gemak van het nieuw opkomende gras te eten.
http://plzcdn.com/ZillaIMG/5333b85ac47e2b51fa8da84817354d3d_medium.jpg
Ik weer in de aanslag met mijn camera en snel diverse foto’s gemaakt voor Claudy zodat zij ook kon zien wie hier de schuldige was. Niet het konijn dat zij regelmatig de stuipen op het lijf joeg maar Eekie was de sloper van haar veld. Discussie’s over het wie en waarom waren gelijk teniet gedaan, ik had harde bewijzen in de vorm van foto’s van de twee boosdoeners die eigenlijk alles op een natuurlijke manier deden,

Dat wij er als twee oude zeurdozen over bleven zeuren, nou was lekker belangrijk maar niet heus. Het konijntje, zo lief en klein zat gewoon op zijn gemak te eten, voelde zich veilig, want hij bleef wel een uur of twee zitten, af en toe zichzelf verplaatsend op het veld. Claudy mocht hem van mij niet wegjagen, hij deed immers wat zij altijd met de maaimachine moest doen, dus niet zeuren Claudy.
http://plzcdn.com/ZillaIMG/81cc33326614e6d191fd7cc7b73e5e53_medium.jpg

Zij bekeek met een oorwurmgezicht de foto’s, wilde het eerst niet geloven, maar moest toen toegeven dat Eekie wel degelijk schuldig was aan dit alles.
Maar geen kwaad woord over Eekie hoor, daar wilde zij niets van horen. 

Claudy heef nog wel naar konijnenholen lopen zoeken her en der over het gehele veld, maar kon niets vinden. Ons groene gras is gewoon gezond voedsel voor een boskonijntje met zijn witte pluimstaartje en zijn mooie grote ogen.
Hij is voor mij altijd welkom, niet voor Claudy, die is als de dood dat er meerdere zijn en voor je het weet zit je in een konijnenfokkerij volgens haar dan.

Ach, ieder diertje zijn pleziertje toch??
©LENY KRUIS
©EIGEN FOTO'S
http://plzcdn.com/ZillaIMG/1b33adc57d8e30f3352ee7a16935e08e.jpg

Een stiekem weekend.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/231377cb7da990b61d7ce684bc8c9afe.jpg

Hij zette zijn weekendtas tussen zijn benen en vroeg de baliemedewerker: “Is mijn zakenrelatie al aangekomen?”

De baliemedewerker keek de knappe bruingebronsde man brutaal aan en haalde zijn wenkbrauwen op.

“Wat een lekkere trekdrop is dit zeg! ”bedacht hij en knikte vriendelijk naar de gast terwijl hij, zonder zich om te draaien van zijn mooie held, de sleutel van de kamer pakte van het haakje achter hem.

“Zo gearriveerd, uw zaken kunnen beginnen,’sprak hij met een knipoog.

John bloosde en pakte snel zijn sleutel en krabbelde zijn naam in het gastenboek, legde zijn paspoort neer maar de baliemedewerker knikte van “nee”en wuifde het paspoort richting binnenzak.

“Nou dan ga ik maar,’klonk het verlegen stemgeluid van John.

“Eerste etage, kamer drie, er wordt op u gewacht hoor!’klonk het schalks.

Dit was de eerste keer dat hij zoiets deed en het beviel hem niets, dit was niet zijn ding. Maar helaas het kon niet anders, beide huishoudens waren bezet met eigen partners, dus dit was de enige optie, een zakenreis voor een weekend om een goede deal af te sluiten. Dat was de enige reden dat hij twee dagen bij zijn geliefde kon zijn.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/6f449827f761fde667d1f084b15807d9.jpg

Hij verlangde ineens naar dat prachtige bruine mooie lichaam, de slanke mooie benen, de smalle heupen, het zachte gezicht, die prachtige schouders, de heerlijke lippen die zo smakelijk gekust wilde worden. Hij zou zich het weekend zeker niet onbetuigd laten, zij wilden het beiden en zouden er voor gaan, later zouden ze wel zien hoe dit af zou lopen.

Maar nu was er dit gestolen weekend voor beiden in een vreemde stad, een vreemd hotel, een vreemde baliemedewerker die volgens John al doorhad dat zij beiden vreemd gingen. Een zakenreis, in een weekend? Ja, waarom niet, alles kan tegenwoordig toch?

http://plzcdn.com/ZillaIMG/fcfa592a0f24ec52ef11960aa18be7e4.jpg

Een gevoel van schuld overviel hem een moment toen hij de lift binnenstapte, een liftboy vroeg welke etage en met een verwijzing naar de 1 op het toetsenbord gingen de deuren dicht en hij zuchtte.

Nu was het echt, nu was er geen weg terug. Hij had gekozen, gekozen voor de leugen, gekozen voor de liefde die ineens als een slag bij heldere hemel in zijn leven kwam. De angst dat ze ontdekt zouden worden kwam niet eens in beiden op, zij gingen geheel in elkaar op. En nu beangstigde hem dat.

 

De leugen die hij thuis met een stalen gezicht verkondigde, ach, daar voelde hij zich niet eens schuldig bij, maar toen hij naar zijn kleine jongen keek, ja toen werd het hem even te benauwd. Zou hij het vertellen? Maar toen hij het gezicht van zijn vrouw zag bedacht hij zich direct. Daarboven wacht een mooi, lief, integer mens die ook liefde nodig had, die ook de leugen moest leven. Dan maar samen de leugen leven, dit was pas de eerste keer dat ze een weekend alleen waren, de andere ontmoetingen waren of op het werk in de toiletten, of ergens in het park buiten de lunchtijden van de andere kantoren, of een andere stad, een ander vreemd restaurant waar ze zeker wisten dat er niemand kwam.

Wat een gegoochel om alles zo stiekem te doen, al die gestolen momenten.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/cd310dddad7d551e91074d6f5caca714.jpg

De lift stopte, hij stapte gehaast uit en knikte naar de liftboy terwijl hij haast huppelend naar de kamer zocht. Voor de deur aangekomen was de twijfel even zichtbaar, hij draaide zich om en keek een lange lege gang in.

Zou hij verder gaan? Zou hij het doen? Al die twijfels, al die angsten van de ontdekking, zou hij het vol weten te houden?

Hij klopte op de deur en stak gelijk de sleutel in het slot van de kamer. Een zachte klik en de deur ging voorzichtig open.  Hij stak zijn hoofd om de hoek van de deur en daar zag hij zijn geliefde staan. Een brok energie, een brok van liefde, hij smolt. En met zijn linkervoet gooide hij de deur achter zich dicht en snelde naar zijn geliefde die glimlachend de armen open hield.

“Hier ben ik dan,”sprak John snel en wilde zijn geliefde kussen.

“Daar ga je dan!”kreeg hij als antwoord.

Het scherpe mes dat zijn hart in tweeën sneed voelde hij al niet meer, een verbaasde blik op zijn gelaat.

Paul haalde het mes uit zijn lichaam en veegde het aan de kleren van John af, pakte zijn mobiel en belde een nummer.

“Het is gebeurd liefste, we kunnen nu voor altijd samen zijn!”

©LENY KRUIS

Februari 2013