Home » Petra » Gedichten

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 

 

Onrust 


Ik ga naar bed,

maar slapen gaat nu even niet.
In mijn hoofd is het chaos.
Warm, koud en woelend,

Slapen, wakker worden, draaien.
Ik gooi de dekens van me af
en trek ze weer ver over me heen;
hopend dat zij mij bescherming geven.

Beschermen voor die spannende dag.
Ik zou zo graag fijn en rustig dromen,
maar ook dat is me niet gegund.
De storm in hoofd en lichaam wil niet gaan liggen. 

Dan breekt de dag aan en zwijgzaam sta ik op.

Ik doe mijn dingen zoals elke dag
maar mijn hoofd is er niet bij;
de tijd verstrijkt veel te snel.

 

Ik herinner mij weer mijn keuze.
De storm gaat liggen en ik voel de chaos verdwijnen.
Ik voel me weer sterk en weet:
ik kan deze dag aan!

 

    ©Petra M. Jansen.

 

 

 

                                                Lightning poetry

dscf3231.large.jpg

 

Waar is dat gedonder; waar is de bliksem?
Ik kijk naar de licht bewolkte lucht.
Geen zwarte wolken; de wind geeft geen zucht.
Hier geen weersgeweld
waaraan ik word blootgesteld.

Straks lig ik onder het dek,
en zie het gordijn waaien.
Mijn slaapkamer wordt verlicht

door ‘n onophoudelijke bliksemschicht.

 

©

Petra

 

 

 

Avondmijmering.

 

Kijkend naar de donkere sterrenhemel,
naar de mooie lichte maan;
dromend in jouww
 armen.

Beheerst door onze gedachten

turen wij slaperig en loom in het donker;

hand in hand zweven wij richting heelal.

In bed zoeken we elkaar
praten en luisteren we de dag ten einde.
Veilig lig ik in jouw armen,
stevig omsloten als een bewaakte schat

Alle onrust vervliegt, alle zorgen verdwijnen.
Ik geef me over aan mijn dromen:

ik de jouwe en jij de mijne.

Zelfs in diepe slaap zoeken wij elkaar.

Een nacht vol bescherming,

genegenheid en warmte;
zelfs slapend zorgdragend.

Mijn bijzondere lief....

 

©Petra Jansen.

 

Slaap lekker mijn lieve dochter

 

 

Moe ligt ze in haar bed.
 De dag is weer voorbij.
                 Haar ogen klein, ze kijkt naar mij,
   Vingertjes in haar mond.

 

Ik zie haar koppie

Haar lange haren in een losse vlecht

Alles is al besproken,

Alles is al gezegd.

Ze wacht op wat er komen gaat.

 

 

Haar adem rustig en tevree

Ik zit op het bed,

In een hoek.

Pak het uitgekozen boek

Samen dromen we lezen

De dag ten einde.

 

                                                                 ©Petra Jansen

Gedichten